Kluun en spiritualiteit (1)

Vandaag is de 'Maand van de spiritualiteit' begonnen. En in het kader van deze maand is er een essayboekje verschenen uit onverwachte hoek. 'God is gek' geschreven door Kluun. Met als spannende ondertitel De dictatuur van het atheïsme. God_is_gek In dit boekje stelt Kluun de dominantie van het atheïstische standpunt in de opiniërende media aan de kaak, terwijl slechts 14% van alle Nederlanders absoluut niet in een God of hogere macht gelooft en zegt overtuigd atheïst te zijn. Diverse opiniemakers, wetenschappers, gelovigen en grote denkers uit het verleden komen aan het woord. En wat blijkt, er komt een bont, maar ook gevarieerd beeld naar voren: Zowel bij wetenschapper als niet-wetenschapper is er ruimte voor geloof, spiritualiteit en onverklaarbare dingen.

Concluderende vraag van Kluun: "Waarom zou atheïsme de norm zijn, als de overgrote meerderheid van Nederland ergens in gelooft (60%) of op zijn minst twijfelt (36%) en geen enkele wetenschapper volmondig JA antwoordt op de vraag of hij zeker weet dat er geen God (of hogere macht) bestaat?" (Pag.48) De interessante discussie die dit oplevert zie je in de Pauw en Witteman uitzending van 29 oktober Kluun_2  waar Kluun iets vertelt over zijn boekje, en tegenover zijn 'atheïstische' gastheren bijval krijgt van de andere gasten.

Wat bij mij wel blijft hangen is de vraag welke ruimte er vervolgens ontstaat. Over welke spiritualiteit hebben we het? En wat betekent dat voor zoiets als 'geloven'?

Wat bezielt je?

Ik ben op dit moment een boeiend boek aan het lezen. Het is het boek Moeilijk te geloven, geschreven door Suzanne van der Schot. Over leven in een klooster in Parijs. Bijzonder omdat zij als 30-jarige Amsterdamse iets met 'geloof' krijgt en in 2003 besluit in te treden in een klooster in hartje Parijs. Suzanne_vd_schot   Het boek beschrijft de tien maanden die zij in het klooster doorbracht. En ook haar besluit toch terug te keren naar Amsterdam en niet definitief deel uit te gaan maken van de kloostergemeenschap. Inmiddels zijn er zes drukken van dit boek verschenen en verschijnt rond deze tijd haar tweede boek, De minnaar, de monnik en de rebel. Over, zo luidt de ondertitel, dagelijks leven met Jezus Christus.

Het boek en de thematiek fascineren mij omdat hier een generatiegenoot aan het woord is die op een heel positieve manier contact heeft met geloof en de kloostertraditie en dit nu in praktijk probeert te brengen buiten de muren van het klooster. En voor haar is dat o.a. op een zwarte vmbo-school in Amsterdam waar zij les geeft. Suzanne_vd_schot_minnaar_monnik_reb

Voor mij heeft dat alles te maken met bezielt leven. Dat je volop leeft, samen met en voor anderen, vanuit iets wat je bezielt. Een bron. Een basis. En dat is dan denk ik ook te merken. Niet alleen aan een opmerkelijke stap om een tijd in een kloostergemeenschap door te brengen, maar ook aan een manier van bijvoorbeeld les geven op een vmbo-school. Ik denk dan ook dat bezield leven een uitdaging is voor ieder mens, wie je ook bent en wat je ook doet.

Wil je hier meer van weten? Van het een komt het ander. En daarom hebben boekhandel Venstra en Stadshartkerk Amstelveen Suzanne van der Schot uitgenodigd voor een 'lezing' tijdens de Maand van de spiritualiteit. En dat gaat gebeuren op dinsdagavond 24 november. Alvast kennis maken? Kijk dan een aflevering van het programma Soeterbeeck Zomerontmoetingen.

Amstelveen: bijna dé plek om te wonen?!

En toen stond Amstelveen als 2de genoteerd op Elseviers jaarlijkse vergelijking van Nederlandse gemeenten waar het het beste wonen is. Uiteraard haalde dit ook het Amstelveens Nieuwsblad.  Interessant om de mix van vergelijkingspunten te bekijken. Valt er nog iets toe te voegen aan deze mooie plek 5584863_500_500_k4tw (met onder andere de vrolijke fontein op het Stadsplein)? Een kort overzicht vanuit mijn eigen perspectief.

Op zaterdag voor Pinksteren samen met een groep mensen van de Stadshartkerk de handen uit de mouwen gestoken en een garagebox uitgeruimd in verband met de oplevering van een huis vanwege een plotselinge verhuizing van iemand en het wegvallen van een belangrijk deel van zijn familie. Via een maatschappelijke organisatie kwam deze hulpvraag bij ons terecht. Goed om te doen en tegelijk heftig om allerlei spullen, die iets laten zien van een leven, door je handen te laten gaan en vervolgens op te ruimen.

In mei en juni een leeskring geleid rond het boek van Wil Derkse 'Gezegend leven. Benedictijnse richtlijnen voor wie naar goede dagen verlangt'. Over wat kloosterspiritualiteit kan betekenen voor je dagelijkse leven. Gezegend_leven Over de moed om te dienen. Over gastvrijheid. Over niet langer ronddraaien in jezelf. Het mag dan nog zo goed wonen zijn hier, er valt nog genoeg te verlangen naar goede dagen. En het bijzondere is dat goede dagen alles te maken kunnen hebben met het op een goede manier er zijn voor een ander.  Er was veel belangstelling voor deze leeskring. En er ontstonden mooie gesprekken met een groep uiteenlopende mensen. Bijzonder! Na de zomer gaan we een dag heel direct kennis maken met het klooster.

Midden juni met bestuursteam en kringleiders van de Stadshartkerk 'de hei' op (= Rijnsaterwoude, in het Groene Hart). Samen teruggekeken en nagedacht over de toekomst van de Stadshartkerk in Amstelveen. Een prima weekend. Mooie mensen. En zeer concrete gewaagde doelen gesteld. Die, naar we hopen, positief zullen uitpakken. Niet zozeer voor onszelf, maar allereerst voor anderen. Zet je in voor de bloei van de stad. En de bloei van de stad is ook jullie bloei. (Jeremia 29 vers 7) Ik ben benieuwd wat het komende seizoen gaat brengen. Zeker is er nog wat toe te voegen aan Amstelveen.

P.s. Een nieuw seizoen brengt ook nieuwe boeken. Een nieuw boek van Tim Keller is inmiddels aangekondigd op Amazon.com. Met een interesting titel, ook voor New York, Amsterdam, Naarden en Amstelveen.

Nog een keer over verlangen

In mijn vorige blog citeerde ik uit een artikel over A.N. Wilson. Over, zoals ik dat interpreteer, verlangen dat opgeroepen wordt door zijn ontmoeting met bepaalde gelovigen. Tegelijk is er ook die andere kant. Want dezelfde Wilson beschrijft als onderdeel van dingen waar hij nog mee worstelt: "Ik heb ook een grondige hekel aan de intolerantie en het moralisme van veel christenen, en voel meer sympathie voor eerlijke twijfelaars dan voor hen." Moralismevingertje_2 

Voordat we deze uitspraak om zeep helpen door te stellen dat in deze grondige hekel ook een intolerantie schuil gaat, wil ik de werkelijkheid die er achter schuil gaat graag laten staan. En ik merk in gesprekken en ontmoetingen met mensen vaak dat 'verlangen' juist niet opgeroepen wordt in kerken en door gelovigen, maar eerder daarbuiten. Ik geloof dat er in de kern van christelijk geloof een drempel zit waar een mens over kan struikelen, maar dat heel veel drempels die mensen opwerpen, verward worden met die ene drempel.

Nu is het één stap om eerst maar eens al die onnodige drempels weg te nemen. Maar daarna, of tegelijkertijd is een tweede stap nodig. Een beweging terug vanuit de kern. Dat geloof niet alleen beleden maar ook geleefd wordt. Dat een overtuiging ook werkelijkheid wordt in het alledaagse leven van individuen en gemeenschappen.

Een inspirerend voorbeeld is mijns inziens Moeder Teresa. Een vrouw die haar overtuiging handen en voeten gaf, en tegelijk geen behoefte had de kerk te verdedigen, Motherteresaxg6 sterker nog, ze antwoordde het volgende op een vraag over de kerk die haar gesteld werd: "Wat er toch mis is met de kerk? U, meneer, en ik."

Hoe kunnen die dingen samen gaan? Leven en werken vanuit een diepe overtuiging gecombineerd met een bijzondere openheid en nederigheid? Interessant is wat Tim Keller hier over schrijft in In alle redelijkheid: "Een van de paradoxen van de geschiedenis is de relatie tussen de overtuigingen en daden van de eerste christenen vergeleken met de overtuigingen en daden van de cultuur om hen heen. (...) De Grieks-Romeinse wereld was gewoon de armen te verachten, maar de christenen gaven gul, niet alleen aan hun eigen armen, maar ook aan die van andere godsdiensten. (...) Ten tijde van de verschrikkelijke epidemieën in de steden in de eerste twee eeuwen verzorgden de christenen alle zieken en stervenden, vaak ten koste van hun eigen leven.In_alle_redelijkheid  Hoe kan het dat zo'n exclusief geloofssysteem leidde tot een houding en tot daden die zo open waren naar anderen? Omdat christenen in hun geloofssysteem beschikten over het sterkst mogelijke middel om opofferend te dienen, ruimhartig te zijn en vrede te stichten. In het hart van hun werkelijkheidsbeschouwing stond een man die voor zijn vijanden stierf en bad dat zij vergeven zouden worden. Het nadenken over deze man leidde onvermijdelijk tot een radicaal andere manier van omgaan met mensen die van hen verschilden. Dat betekende dat ze niet gewelddadig of onderdrukkend konden zijn ten opzichte van hun tegenstanders. We kunnen niet zomaar heenstappen over het feit dat de kerk onrecht heeft gepleegd in de naam van Christus. Maar wie kan ontkennen dat de kracht van de meest fundamentele christelijke overtuigingen een machtige stimulans kan zijn voor het stichten van vrede in onze verscheurde wereld?" (Pagina 41/42) 

Vroeg op, vieren en verlangen

Pasen was goed. Eerste Paasdag gestart met een wandeling rond de Amstelveense Poel, 's ochtends vroeg om 8.30. Samen met een groep van de Stadshartkerk. Met aansluitend een paasontbijt in de bloesemtuin, vlakbij de Poel. 's Avonds een feestelijke kerkdienst vanwege Pasen, maar ook vanwege het officieel toetreden van een grote groep mensen tot de gemeenschap van de Stadshartkerk. Dsc_0538 Daar moet op geklonken worden en dat hebben we dan ook gedaan. Dit keer champagne i.p.v. het gebruikelijke kopje koffie of thee. Op het nieuwe leven, de hoop en de deur die aan het eind van het leven open staat.

En als zo'n feestje een beetje bijdraagt aan het oproepen van verlangen ben ik blij. Verlangen dat het waar is, al twijfel je. Verlangen dat het verhaal dat verteld en geleefd wordt waar is. Verlangen omdat de uitwerking van dat verhaal, wat je ziet en merkt, zo bijzonder is. Een uitwisseling over welk verhaal of welke levensovertuiging waar is, heeft dan ook geen zin, als de trigger 'verlangen' er niet aan vooraf gaat. Want wanneer we niet willen dat iets waar is, dan zijn we erg goed in het bedenken van redenen waarom het dat niet is. (Pascal).

In dit kader is het verhaal van A.N. Wilson interessant. Gelovige, atheïst en nu weer gelovige. Lees het artikel hier. Alvast een citaat: "Zo bleef de vraag prangen, waarom zoveel mensen die hij bewonderde of liefhad - in directe contacten of via de literatuur, zoals Tolstoi en Lewis - gelovigen waren." Over verlangen gesproken.   

Zes woorden (6)

Ik eindig de serie, zie mijn bijdrage van 27 februari, met zes woorden van Herman Brusselmans.

De dood verhinderde Jack's laatste woorden

Dsc01477_4

Je ziet het voor je: Men buigt zich over de stervende heen om de laatste woorden op te vangen. Hij wil nog iets heel belangrijks gaan zeggen. Maar helaas, de woorden worden niet meer uitgesproken, want de stervende blaast de laatste adem uit. Pijnlijk wanneer niet alles is gezegd. Wanneer geheimen meegenomen worden in het graf. Maar soms misschien maar goed ook.

Op deze Goede Vrijdag zet ik hier graag een spiegelbeeld tegenover. Belangrijke woorden voor persoonlijke geschiedenis en voor wereldgeschiedenis, uitgesproken door Jezus, waarna hij stierf: It is finished.

Zes woorden (5)

Vandaag deel 5 uit de serie 'Zes-woord-verhalen', te zien in Amstelveen dichtbij het Stadshart. Dit keer woorden van Ronald Giphart.

Groeien, neuken, baren, opvoeden, rusten, sterven

Dsc01479Een plattegrond, maar door deze Google-foto al met meer reliëf. Nog meer reliëf door deze zes woorden. Een levensloop van opgroeien tot sterven. In al die huizen, achter al die deuren, wonen levende mensen. Door al die straten, over al die wegen bewegen mensen. Veel mensen. Vaak anoniem en vreemd voor elkaar. Met hun gelukkige momenten én ongelukkige momenten. Er wordt geleefd. En er sterven mensen. Ik realiseer me dat er steeds meer in kaart wordt gebracht via foto's, gegevens, statistieken, cijfers. Maar zo vaak verdwijnt een levende werkelijkheid van levende mensen achter deze laag van informatie. Welke verhalen krijg je te horen als je in je buurt of in je netwerk op deuren klopt en gaat luisteren naar opgroeiende en stervende mensen?

Gisteravond hebben we naar elkaars verhalen geluisterd, tijdens een huiskringbijeenkomst. Onderwerp: 'de dood'. Wat voor ervaring heb je ermee en hoe ga je ermee om? En welke rol speelt geloof? Het was goed om, juist in deze week, elkaars unieke verhalen te horen. De ander beter te leren kennen. De tijd vloog om, dus het wordt vervolgd op een andere avond. En we zaten gelukkig niet opgesloten tussen groeien en sterven. De deur aan het eind is niet dicht, maar open. Op naar Pasen. Maar wel dóór de dood heen. Nóg meer reliëf. Of is perspectief een beter woord?

P.s. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

Zes woorden (4)

Vandaag zes woorden van Kader Abdolah. Nog steeds te zien in Amstelveen. Vlakbij het Stadshart. Onder de A9.

Ze kwamen nooit meer terug! Salam!

Dsc01467Een aparte combinatie van felle kleuren als contrast met het woord 'salam', vrede. Een soort circusposter. Met als onderwerp een voorstelling die gaat over jongens en meiden die in dienst van de vrede in een ver Afghanistan het leven lieten? Door plotselinge explosies: Salam! Bestaat er vrede zonder offers? Amerika en Afghanistan toonden zich in ieder geval bijzonder dankbaar richting Nederland, afgelopen dinsdag.

Of gaat het over mensen die voorgoed vertrokken zijn en de deur met een klap achter zich dicht hebben getrokken: Salam! Waarbij een situatie van vrede ook het resultaat kan zijn van het vertrek van ruziezoekers.

Hoe ontstaat überhaupt 'vrede'? Mijns inziens begint dat met innerlijke vrede. Wat voor offers moet je daarvoor brengen? Of krijg je dat? Afgelopen zondag hield ik in Mijdrecht een verhaal n.a.v. een bijbelgedeelte uit het levensverhaal van Jezus. Dat gedeelte eindigde met een oproep van Jezus: 'Ga in vrede!' (Lucas 7 vers 50) Graag neem ik die woorden over. Ga in vrede! Salam!

P.s. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

Zes woorden (3)

Ook een zes-woorden-verhaal van Hugo Borst heeft een plek gekregen in de openbare kunstgalerie onder de A9 in Amstelveen.

Vader, echt, de mèns schiep God

Dsc01481_2Op de een of andere manier raakt kunst altijd het hogere. Wie moet hier waarvan overtuigd worden? Dat woordje 'echt'. Waarom die nadruk? Roepen kinderen hun ouders op toch vooral te geloven dat alle godsbeelden ontsproten zijn aan het menselijke brein? Menselijke verzinsels. Maar wat als ook déze gedachte een menselijk verzinsel is? En hoe vaak is het eerder niet omgekeerd: Een oudere generatie die een leeg testament heeft overgedragen aan de kinderen, en met verbazing ontdekt dat de kinderen warempel open staan voor geloof in God. God schiep de mens, echt, vader.

Wat is precies de trigger dat een mens God niet met rust kan laten? Of is het eerder andersom?

P.s. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

Zes woorden (2)

Vandaag het zes-woorden-verhaal van Arjan Visser, onderdeel van de openbare kunstgalerie onder de A9 in Amstelveen (zie mijn blog van 27 februari):

Hij had aan zes woorden genoeg. Dsc01482

Knap hoe sommige mensen aan weinig woorden genoeg hebben. Hoe met enkele woorden alles is gezegd wat er gezegd moet worden. Wat doet het met een westers mens te leven in een informatie- samenleving en dagelijks overspoeld te worden met woorden, meningen en feiten? Wat roept het op? Wat helpt het verder? Die dubbelzinnigheid van woorden: Aan de ene kant ontsluiten woorden nieuwe werkelijkheden. Aan de andere kant veroorzaken (te veel) woorden heel veel ruis. Wat zou er gebeuren met Nederland, met de wereld, als de persen één dag zouden stoppen? Geen wereldnieuws vandaag. 

Experiment: Laat tijdens deze vastentijd je computer en tv eens één dag uit. Luister ook geen radio en pak geen krant of tijdschrift. Geen blog. Geen twitter. Geen e-mail. Geen buzz. Wat levert het je op?  Welke ruimte komt er vrij? Wat doet het met jezelf? Wat doet het met je omgeving? Aan hoeveel woorden heb je genoeg?

P.s. Klik op de foto voor een groter exemplaar.

Mijn foto

Laatste reacties

Laatste berichten

november 2009

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            
Blog powered by TypePad
web-log.nl, powered by TypePad